KLEPUKU MANUNGGAL

Klepu dusunku, cilik lan prasojo .. Omah-omah cilik, kebak guyubing wargo

Esuk sumunar, manuk muni ing wit-witan .. Angin sumilir, nggowo tentreming jiwo

Gegodhongan ijo royo-royo, katon endah ..Wong-wong podho nyopo, kebak keramahan

Urip prasojo, nanging kebak kabagyan ..Klepu tansah ayem, tentrem lan nyenengake

Saben dalan sing biyen tak liwati .. Isih kasimpen ono jeroning ati

Senajan adoh aku ninggal deso .. Klepu tansah dadi panggonan roso

Reff :

Klepu... Klepuku manunggal .. Guyub rukune dadi kekuwatan

Saling tulung, tepo sliro saben dino .. Nyawiji roso, dadi siji kulowargo

Klepu... Klepuku kang endah ..Dusun cilik sing tansah tak tresnani

Sanadyan adoh ragaku lungo ..Nanging atiku... tetep ono

Naliko cilik, dolanan ing latar .. Guyu karo konco, tanpo mikir beban

Sore wis teko, sworo bocah podho muni .. Adzan magrib krungu, banjur bali

Mlaku ing galengan, dolanan layangan .. Bal-balan sore nganti lali mangan

Crita prasojo dadi kenangan indah .. Saiki tak rindu... saben wektu kelingan

Jaman cilik ora bakal bali .. Nanging critane tetep ono ing ati

Saben kelingan, trenyuh rasane .. Klepu jaman biyen... tansah tak elingake

Klepu... Yen kelingan jaman semono

jaman cilik, blondoran. manjer kitiran ..Konco-konco lawas...

Kabeh dadi crito .. Kabeh dadi kenangan

Sing ora bakal ilang .. Soko pangangen-angen...

Klepu... Klepuku manunggal

Soko ati nyawiji dadi seduluran

Senajan cilik papan panggonane

Gedhe tresnane... jembar critane

Klepu...Klepuku kang tentrem

Panggonan bali naliko ati kangen

Saklawase bakal tak simpen ing ati

Klepu dusunku...

Klepu kang tak tresnani...

by: @thono2026